* ( مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ ) * « 1 » اى مردم مؤمن ، از چيزهاى پاكيزه اى كه به دست آورده‌ايد انفاق كنيد » . و بنا بر مقياسهاى اسلامى ، اين امر مسلَّم است كه مال حلال و درآمد پاكيزه به حدّ تكاثر - بلكه نزديك به حدّ تكاثر نيز - نمىرسد و نخواهد رسيد ، و مالهاى روى هم انباشته اى را شامل نمىشود كه متكاثران به اختيار خود در آورده‌اند . « 2 » آرى ، اين گونه اموال شايسته براى انفاقى نيست كه قرآن كريم مؤمنان را به آن فرا مىخواند ، و انفاق شرعى تنها با آن تحقّق پيدا مىكند . بدين گونه اسلام از اين راه نيز فزونخواهى مالى را مطرود مىسازد ، چه مسلمان متعهّد كه خواهان انفاق كردن مال خويش به صورتى است كه اسلام آن را بپذيرد ، از آغاز در آن مىكوشد كه هر چه را به دست مىآورد از راه حلال مالك شود ، تا انفاقى كه مىكند در نزد خداوند مقبول و پذيرفته باشد . و مال حلال و پاكيزه هرگز و هرگز به حدّ تكاثر بلكه نزديك به آن نيز نمىرسد . « 3 » 10 - انفاق ، نابودى تكاثر و فزونخواهى ( 3 ) : تعاليم اسلامى بر آن تأكيد دارد كه مقدار فزونى مال ( كه از آن به « فضل المال » ) تعبير مىشود ، به مصرف انفاق و هزينه گذاريهاى مختلف برسد ، و مقدار لازم آن در اختيار شخص بماند ؛ و هر كس در اين باره بايد وضع خويش و حدود لازم را رعايت كند . و اين ايستار خود سبب ريشه كن شدن تكاثر است و جايى براى آثار ويرانگر و هلاككنندهء آن باقى نمىگذارد . و از اين جهتگيرى اقتصادى معلوم مىشود كه مهمترين مايهء پيدايش فساد در انسان و جامعه به گرد آورى مقدارهاى فراوان مال و امكانات باز مىگردد .

--> « 1 » . « سورهء بقره » 2 : 267 . « 2 » . فصل 3 و فصلهاى 23 و 24 و 25 ، از باب 11 ( جلد سوم و چهارم ) . « 3 » . فصل 3 ، از باب 11 ، بند « يا » ( جلد سوم / 229 - 230 ) .